گزارش آنلاین

فرمانده نیروی انتظامی استان فارس هشدار داد؛ 
آدامس های هروئین دار به فروش می رسند  
برخی از قاچاقچیان مواد مخدر ، اخیرا از آدامس برای جاسازی هروئین و فروش آن استفاده کرده اند.
فرمانده نیروی انتظامی استان فارس با اعلام این خبر هشدار داد: «شهروندان بایستی در خریدهای روزانه خود بیشتر دقت کنند ، چون عده ای از افراد سودجو با جاسازی هروئین در کالبد آدامس سعی در توزیع بیشتر مواد مخدر دارند.»
سردار مویدی صبح روز گذشته افزود: «در تحقیقات اخیر نیروی انتظامی ، تا کنون بیش از 20 کیلو جعبه آدامس با جاسازی مواد مخدر کشف و ضبط شده است ، با این وجود آدامس های خطرناک هروئین دار هنوز هم در بعضی مغازه ها به فروش می رسند.»
وی که در سومین همایش استانی مبارزه با مواد مخدر صنعتی سخن می گفت در پایان تاکید کرد که شهروندان از هر مارک آدامسی استفاده نکنند و ابتدا نسبت به تقلبی نبودن آن مطمئن شوند.
در ادامه این همایش که در تالار حافظ به منظور بررسی راهکارهای پیشگیری از گسترش مواد مخدر جدید برگزار شده بود ، جمعی از دانشجویان دانشگاه شیراز نیز به ارائه و بررسی مقالات خود در این زمینه پرداختند.
گفتنی است این همایش با برگزاری جلسه پرسش و پاسخ جوانان درباره مواد مخدر جدید نیز همراه بود. ***
حرفی نیست که مسلما خبر دوم جذاب تر است و خیلی راحت می تواند مخاطب را به خودش جذب کند. این خبر دارای دو ارزش مهم است: اول استثنا و شگفتی (جاسازی هروئین در بدنه آدامس!) و دوم دربرگیری. ( خیلی از شهروندان هر روز از فروشگاه ها آدامس دریافت می کنند ، بنابراین هر کدام از آنها می تواند در معرض این آدامس های مسموم قرار بگیرد.)
در واقع ، در خبر دوم به پرسش های بیشتری پاسخ داده شده است ، و ارزش های خبر نیز در پاسخ به همین پرسش ها پیدا شدند.
گاهی ممکن است در یک خبر ، به یک پرسش(عنصر خبری) چند بار پاسخ داده شده باشد ، بنابراین خبرنگاری موفق تر است که بتواند پاسخ های بیشتری برای این پرسش ها پیدا کند. مثلا در خبر دوم ، 2 پاسخ به عنصر «چه» وجود دارد:
1- آدامس های هروئین دار به فروش می رسند.
2- سومین همایش استانی مبارزه با مواد مخدر صنعتی برگزار شد.
این که بعد از جمع آوری اطلاعات ، چطور آنها را دسته بندی و خبر را تنظیم کنیم بحث مفصلی دارد که در پست بعد این ها را خواهم نوشت.

هر روز صبح که روزمان را شروع می کنیم ، تا شب رویدادهای زیادی برای ما اتفاق می افتد. این یک مسئله طبیعی است و مربوط به همه ماست. ما صبح زود برای خرید نان از خانه خارج می شویم ، سر کارمان می رویم ، کتاب می خوانیم ، رانندگی می کنیم ، و خیلی کارهای دیگر ، هر کدام از این ها یک رویداد است. اما از منظر روزنامه نگاری که به این مسئله نگاه می کنیم ، این سوال برایمان پیش می آید ، که واقعا کدام یک از این رویدادها ، قابلیت منتشر شدن را دارند؟
این سوالی است که شاید برای خیلی از روزنامه نگاران تازه کار پیش بیاید ، اگرچه حتی همان روزنامه نگار تازه کار نیز می تواند این مسئله را با نگاهی کلی تشخیص بدهد ، که از میان این همه اتفاق ، کدام یک از آنها برای مخاطب جذاب تر است. با این وجود ، گاهی گزینه های ما برای انتخاب خیلی زیاد است و اینجور وقت هاست که واقعا با مشکل مواجه می شویم ، و نیاز به یکسری ملاک یا پارامتر ثابت برای انتخاب داریم. 
روزنامه نگاران ، ارزش های خبری را به عنوان ملاک "خبر شدن رویدادها" برگزیده اند. ارزش های خبری پارامترهایی هستند که به ما نشان می دهند واقعا یک رویداد، چقدر اهمیت دارد و می تواند خبر شود؟
این ارزش های هفت گانه عبارتند از: دربرگیری ، شهرت (حقیقی-حقوقی) ، برخورد (مثبت یا منفی)، استثنا و شگفتی ، فراوانی تعداد و مقدار ، مجاورت (معنوی و جغرافیایی) و تازگی.
در این باره ، دکتر نعیم بدیعی ، استاد روزنامه نگاری و ارتباطات ، به همراه دکتر وارد آمریکایی - که از نظریه پردازان مهم ارتباطی است- جدولی را طراحی کرده است که در آن ، شرایط مختلف خبرها ، با تعداد ارزش های متفاوت درج شده و به هر یک ، امتیازی داده شده است. این جدول ، به جدول وارد-بدیعی معروف شده است.
اما فرض کنید شما خبرنگار یک خبرگزاری هستید و باید سریعا یک خبر را در عرض چند دقیقه روی خروجی سایت بفرستید ، در یک چنین شرایطی آیا باز هم فرصت بررسی ارزش های هفتگانه را خواهید داشت؟
در پاسخ به این سوال باید چنین گفت که تازه کاران اگرچه در ابتدای کار ،ممکن است وقت خبر نوشتن هر بار فورمول این ارزش ها را دوباره در ذهن شان مرور و بررسی کنند تا بتوانند خبر بنویسند ، اما گزینش درست خبرها ، به تدریج امری درونی می شود. ـ همانطور که استفاده از گزاره هایی مثل "وی گفت"، "وی افزود" و ... برای ما تقریبا درونی شده است و ناخودآگاه در خبرهایمان از آنها استفاده می کنیم.ـ
بر این اساس ، خبر رویدادی است که با رویدادهای دیگر یک تفاوت عمده دارد ، و آن این است که خبر دارای یک یا چند ارزش خبری است. ـ به هر یک از این ارزش ها به طور جداگانه می توان پرداخت ، و در اینجا فقط به ذکر نام آنها بسنده می کنم ـ
یک مثال قدیمی در این مورد وجود دارد که می گوید: «اگر سگی انسانی را گاز بگیرد خبر نیست ، ولی اگر انسان سگی را گاز بگیرد ، این خبر است.»
 بنابراین ، ما به عنوان گزینشگرها ، یا همان دروازه بانان خبر (gate keepers) ، در میان هزاران رویدادی که روزانه اتفاق می افتد ، بر اساس این ارزش های خبری تصمیم می گیریم که کدام یک از این رویدادها باید به خبر تبدیل شوند.
به طور خلاصه باید گفت ، رویدادهای دنیای واقعی هر روز بنابر این ارزش های خبری ، به دنیای رسانه وارد می شوند. دکتر یونس شکرخواه _ روزنامه نگار و مدرس دانشگاه_ این رابطه ساده را در نموداری به این شکل توضیح می دهد: 
                     دنیای رسانه (media world)         ارزش های خبری       دنیای حقیقی (real world) 
                             خبر (news)                        «----------------          رویداد(event)
از خبر تعریف های متعددی شده است ، اما یک تعریف قدیمی می گوید: « خبر گزارشی عینی از واقعیت هاست که دارای یک یا چند ارزش خبری باشد.»
در این تعریف بر چند اصل مهم تاکید شده. اول این که خبر خود واقعیت نیست ، بلکه گزارشی از واقعیت است. به همین دلیل هم هست که هیچوقت ، خبری کل یک واقعیت را نمی تواند در خود جای بدهد. چون خبرنگار ما هرچقدر هم بی طرف باشد ، باز بخشی از واقعیت را که خودش می بیند انعکاس می دهد ، و این امری طبیعی است. چون همانطور که گفتیم خبر خود واقعیت نیست.
نکته دوم عینی بودن خبر است ، یعنی دقیقا آن چیزی که اتفاق افتاده است ، نه کمتر و نه بیشتر.
سومین اصل بر واقعی بودن خبر ما تاکید دارد ، ما نمی توانیم خبر کذب منتشر کنیم.
و البته نکته آخر که شاید از همه مهم تر هم باشد ، وجود ارزش های خبری است ، که قبلا هم توضیح دادم.
اما این خبر را چطور باید تهیه کنیم؟ چطور بنویسیم؟ چه سبک هایی برای نوشتن خبر وجود دارد؟ اینها همه سوالاتی است که در پست های بعدی بیشتر درباره ی آنها خواهم نوشت.